fbpx

Psychoterapia indywidualna dzieci i młodzieży

Przebieg i forma psychoterapii dzieci i młodzieży zależy od ich wieku oraz trudności, z jakimi się zgłaszają. Rozpoczęcie psychoterapii poprzedza spotkanie/spotkania konsultacyjne dzieci i młodzieży podczas, których wspólnie określacie obszary pracy.

Psychoterapia dzieci młodszych terapia opiera się o zabawę. Psychoterapeuta oddziaływania terapeutyczne wprowadza do wspólnych aktywności. To właśnie zabawa jest naturalną przestrzenią do wyrażania swoich emocji, uczuć, pokazywania co czuje, a także miejscem nauki nowych sposobów radzenia sobie w rozmaitych sytuacjach.

Niezbędnym i niezwykle ważnym elementem terapii dziecka są regularne spotkania z rodzicami. To rodzina jest głównym środkiem oddziaływania na dziecko. Psychoteraputa pomaga rodzicom wypracować nowe sposoby komunikacji, uczy jak rodzice mogą modyfikować zachowania dziecka i pomaga rodzicom zrozumieć przeżywane przez dziecko trudności, tak aby mogli w codziennym życiu wspierać dziecko w radzeniu sobie z wyzwaniami.

Psychoterapia nastolatków polega głównie na rozmowie. Psychoterapeuta pomaga nastolatkowi zrozumieć motywy, które prowadzą do określonych zachowań, zauważyć własne potrzeby, poznać emocje i nauczyć się z nimi radzić. Psychoterapeuta wspólnie z nastolatkiem i rodzicami może zadecydować o konieczności odbycia kilku sesji rodzinnych – wspólnych spotkań terapeuty z rodzicami i nastolatkiem (terapia rodzinna).

 

Trudności najczęściej zgłaszane przez rodziców i/lub dzieci:

  • trudność w przyjmowaniu emocji dziecka, zmęczenie rodzicielstwem, poczucie wypalenia

  • dziecko kłóci się z rówieśnikami i przejawia zachowania agresywne (bicie, szczypanie, gryzienie itp.)

  • dziecko przeszło poważną zmianę (bądź stoi przed taką zmianą) – śmierć bliskiej osoby, zmiana miejsca zamieszkania, rozstanie rodziców, rozłąka z bliskim

  • problemy w funkcjonowaniu społecznym – niechęć bądź trudność w nawiązywaniu relacji, izoluje się od innych, nie chce spędzać czasu z bliskimi, woli samotność, nie chce chodzić do przedszkola/szkoły

  • dziecko zgłasza lęki, które utrudniają codzienne funkcjonowanie

  • problemy ze snem, częste wybudzenia, zaburzenia rytmu dobowego, budzenie nocne i trudności w zaśnięciu

  • wątpliwości związane z kolejnymi etapami rozwoju dziecka (mowa, nawiązywanie relacji społecznych, odpieluchowanie)

  • dziecko jest przygnębione, przeżywa jakieś wydarzenia, jest smutne, nie radzi sobie

SPECJALIŚCI PROWADZĄCY PSYCHOTERAPIĘ INDYWIDUALNĄ DZIECI I MŁODZIEŻY:

SPECJALIŚCI PROWADZĄCY PSYCHOTERAPIĘ INDYWIDUALNĄ MŁODZIEŻY (powyżej 16 roku życia):

Zobacz również: