Konsultacja psychologiczna (dorośli i dzieci)
KONSULTACJA PSYCHOLOGICZNA DOROŚLI
Konsultacja psychologiczna z osobą dorosłą to rozmowa, która dotyczy Twoich trudności, powodów zgłoszenia się do specjalisty, zmian, które chciałbyś wprowadzić do swojego życia.
Po spotkaniach konsultacyjnych (zazwyczaj potrzebne są 2-3 konsultacje) wspólnie zdecydujemy czy potrzebne będzie dalsze wsparcie oraz jaka forma oddziaływań będzie dla Ciebie najkorzystniejsza. Może to być: psychoterapia (indywidualna/grupowa/par/rodzinna), poradnictwo psychologiczne itd.
Może być tak, że przed podjęciem określonych działań poproszę Cię o poszerzenie diagnostyki – np. konsultację z lekarzem endokrynologiem, neurologiem, psychiatrą.
Każdy z nas doświadcza chwil trudności, może mieć poczucie, że nie radzi sobie z wyzwaniami bądź codziennością.
Konsultację u psychologa oraz psychoterapię warto rozważyć, jeśli:
- masz poczucie, że nie radzisz sobie z emocjami
- Twoje relacje nie są satysfakcjonujące
- doświadczasz lęku, który utrudnia Twoje funkcjonowanie i/lub powoduje dyskomfort
- masz problemy ze snem lub koncentracją
- doświadczasz ciężkich przeżyć (np. poważna choroba, śmierć bliskiej osoby, rozstanie)
- brakuje Ci sił do życia
- czujesz, że Twój rozwój utknął w miejscu
- chciałbyś lepiej poznać i zrozumieć siebie oraz swoje relacje z innymi
- lekarz psychiatra bądź inny specjalista zalecił konsultację psychologiczną i/lub psychoterapię
KONSULTACJA PSYCHOLOGICZNA DZIECI
Konsultacja psychologiczna dotycząca dziecka, to spotkanie z rodzicami, podczas którego omawiamy trudności i wyzwania dziecka. Pomagam rodzicom zrozumieć, co stoi za trudnymi zachowaniami, z czym zmaga się oraz jakich trudności doświadcza dziecko. Aby móc wybrać najlepsze metody oddziaływania najczęściej konieczne są 3-4 konsultacje.
Pierwsze spotkanie odbywa się z rodzicami – służy dowiedzeniu się, na czym polegają trudności, jak dziecko funkcjonuje w rodzinie, grupie rówieśniczej, placówce edukacyjnej, w różnych codziennych sytuacjach, jaka jest sytuacja rodzinna dziecka. Pogłębiam także informacje dotyczące samej trudności (od kiedy występuje, jak dotychczas rodzina radziła z nią sobie, w jakich sytuacjach obserwują objawy itp.).
Kolejne 1-2 spotkania to konsultacje z samym dzieckiem. Poznajemy się, spotkanie polega na zabawie, graniu w gry i rozmowie. Zawsze dbam o przyjazną atmosferę i o to, aby dziecko nie czuło się oceniane czy zagrożone.
Podczas ostatniej konsultacji wspólnie z rodzicami decydujemy o dalszych krokach, mogą to być: spotkania psychoedukacyjne dla rodziców (poradnictwo wychowawcze/rodzicielskie), psychoterapia rodzinna/par, psychoterapia indywidualna dziecka i/lub rodzica.
Może być tak, że przed podjęciem określonych działań poproszę o poszerzenie diagnostyki – np. konsultację z lekarzem endokrynologiem, neurologiem, psychiatrą.
Na pierwszą konsultację dotyczącą dziecka zapraszam samych rodziców (BEZ dziecka) – najlepiej jeśli podczas konsultacji obecni są oboje rodzice/opiekunowie.
Trudności najczęściej zgłaszane przez rodziców i/lub dzieci:
trudność w przyjmowaniu emocji dziecka, zmęczenie rodzicielstwem, poczucie wypalenia
dziecko kłóci się z rówieśnikami i przejawia zachowania agresywne (bicie, szczypanie, gryzienie itp.)
dziecko przeszło poważną zmianę (bądź stoi przed taką zmianą) – śmierć bliskiej osoby, zmiana miejsca zamieszkania, rozstanie rodziców, rozłąka z bliskim
problemy w funkcjonowaniu społecznym – niechęć bądź trudność w nawiązywaniu relacji, izoluje się od innych, nie chce spędzać czasu z bliskimi, woli samotność, nie chce chodzić do przedszkola/szkoły
dziecko zgłasza lęki, które utrudniają codzienne funkcjonowanie
problemy ze snem, częste wybudzenia, zaburzenia rytmu dobowego, budzenie nocne i trudności w zaśnięciu
wątpliwości związane z kolejnymi etapami rozwoju dziecka (mowa, nawiązywanie relacji społecznych, odpieluchowanie itp.)
dziecko jest przygnębione, przeżywa jakieś wydarzenia, jest smutne, nie radzi sobie